Hadi seru umat Islam bersatu walau berbeza mazhab, politik berbeza parti pula bagaimana?

Presiden Pas, Tan Sri Abdul Hadi Awang menyeru umat Islam supaya bersatu tanpa mengira perbezaan mazhab dan bangsa, namun seruan tersebut turut membuka ruang kepada satu persoalan menarik, bagaimana pula dengan perpaduan umat Islam yang berbeza fahaman politik di Malaysia?

Dalam tulisan terbarunya menerusi siri Minda Presiden Pas bertajuk “Berperang Kerana Israel dan Sekutunya, Bukan Kerana Masjid Al-Aqsa” bertarikh 6 November 2026, Abdul Hadi menegaskan bahawa umat Islam tidak sepatutnya berpecah hanya kerana perbezaan mazhab atau bangsa.

Menurut beliau, perbezaan dalam perkara cabang agama sepatutnya diselesaikan melalui pendekatan ilmu dan peranan ulama, bukannya sehingga mencetuskan peperangan sesama umat Islam.

Mesej tersebut sememangnya baik dan wajar disambut. Namun, apabila prinsip yang sama dibawa ke dalam gelanggang politik Malaysia, ia menimbulkan persoalan mengenai sejauh mana semangat perpaduan itu benar-benar diamalkan.

Kalau umat Islam yang berbeza mazhab Sunni dan Syiah pun diseru supaya mencari titik persamaan, mengapa umat Islam yang sekadar berbeza sokongan antara Pas, Umno, Amanah dan PKR tidak boleh saling menghormati?

Bukankah perbezaan parti politik jauh lebih kecil berbanding perbezaan mazhab yang mempunyai sejarah panjang dalam dunia Islam?

Dalam politik tanah air, perbezaan pandangan kadangkala bukan sekadar berakhir dengan perdebatan dasar, tetapi turut disertai tuduhan, sindiran agama dan pertikaian mengenai keikhlasan perjuangan pihak lain.

Malah, sejarah politik Malaysia pernah menyaksikan bagaimana perbezaan fahaman politik dikaitkan dengan persoalan agama sehingga menimbulkan ketegangan dalam masyarakat, termasuk kontroversi Amanat Hadi pada tahun 1981.

Amanat tersebut pernah menjadi polemik besar kerana dikaitkan dengan perpecahan masyarakat Islam, termasuk isu hubungan kekeluargaan, solat berjemaah dan kehidupan bermasyarakat. Ia menjadi antara contoh mengapa bahasa agama dalam persaingan politik perlu digunakan dengan penuh tanggungjawab.

Justeru, apabila Abdul Hadi kini menekankan kepentingan menyelesaikan perbezaan melalui ilmu dan mengelakkan perpecahan, prinsip itu sewajarnya turut menjadi panduan kepada Pas dan semua parti politik di Malaysia.

Tidak salah untuk Pas menentang dasar Kerajaan Perpaduan pimpinan Datuk Seri Anwar Ibrahim. Pembangkang sememangnya mempunyai peranan penting untuk menyemak tindakan kerajaan dan memperjuangkan pandangan yang berbeza.

Namun, perbezaan politik tidak sepatutnya dijadikan alasan untuk mempertikaikan pegangan agama, keimanan atau niat seseorang hanya kerana mereka memilih parti yang berlainan.

Begitu juga penyokong kerajaan. Seruan perpaduan tidak akan bermakna sekiranya pihak yang berbeza pandangan terus dihina atau dianggap musuh yang tidak boleh diajak berbincang.

Abdul Hadi dalam tulisannya turut mengingatkan umat Islam supaya tidak menghabiskan masa dan tenaga dengan pertelingkahan mazhab dan bangsa sehingga melupakan tanggungjawab lebih besar untuk menegakkan keadilan serta menentang kezaliman.

Prinsip yang sama sebenarnya sangat relevan dalam politik Malaysia. Daripada terus membesarkan permusuhan sesama parti, lebih baik pemimpin memberikan tumpuan kepada isu kos sara hidup, pendidikan, peluang pekerjaan dan kebajikan rakyat.

Akhirnya, seruan Abdul Hadi supaya umat Islam bersatu memang wajar dipuji. Tetapi perpaduan tidak sepatutnya hanya indah apabila membicarakan konflik di Asia Barat, sebaliknya perlu dibuktikan dalam cara kita berpolitik di tanah air sendiri.

Kalau berbeza mazhab pun boleh diseru bersatu, takkan berbeza parti politik sampai susah sangat hendak duduk semeja? Jangan sampai perpaduan menjadi seruan untuk umat Islam di luar negara, tetapi perpecahan terus menjadi kebiasaan dalam politik sendiri.