Gaji minimum: Pekerja perlu gaji lebih baik, majikan perlu ruang untuk bertahan

Perbahasan mengenai gaji minimum tidak seharusnya dilihat sebagai pertarungan antara pekerja dengan majikan, sebaliknya perlu mencari titik keseimbangan yang membolehkan pekerja menikmati pendapatan lebih baik tanpa menjejaskan kelangsungan perniagaan.

Ahli Parlimen Ipoh Timur, Howard Lee, berkata kedua-dua kelompok berdepan tekanan ekonomi yang nyata dan dasar berkaitan gaji perlu mengambil kira kepentingan kedua-duanya secara serentak.

Menurutnya, pekerja mempunyai alasan yang munasabah untuk mengharapkan pendapatan lebih baik apabila kos makanan, sewa, pengangkutan, minyak dan keperluan keluarga terus menjadi sebahagian besar daripada perbelanjaan bulanan.

“Di satu pihak ialah pekerja yang bertanya soalan mudah: selepas bekerja keras setiap bulan, mengapa masih begitu sedikit yang tinggal selepas membayar makanan, sewa, pengangkutan, minyak dan perbelanjaan keluarga?” katanya.

Pada masa sama, katanya, pemilik perniagaan kecil turut berdepan persoalan yang tidak kurang penting, khususnya kemampuan mereka menanggung kos operasi selepas mengambil kira gaji, sewa premis, elektrik, bekalan, cukai serta kos pematuhan.

“Di pihak yang lain pula ialah pemilik perniagaan kecil yang bertanya soalan yang sama realistik: selepas membayar gaji, sewa, elektrik, bekalan, cukai dan kos pematuhan, berapa banyak lagi yang mampu ditanggung oleh perniagaan saya?” katanya.

Howard berkata, kedua-dua kebimbangan itu tidak wajar diketepikan kerana pekerja dan majikan merupakan sebahagian daripada ekosistem ekonomi yang sama.

“Kedua-duanya benar. Kedua-duanya rakyat Malaysia. Dan Malaysia memerlukan dasar ekonomi yang mampu menangani kedua-dua realiti ini pada masa yang sama,” katanya.

Beliau berkata, persoalan gaji minimum juga perlu dilihat dalam konteks jangka pendek dan jangka panjang kerana keputusan yang hanya mengambil kira satu tempoh boleh menimbulkan masalah lain kepada ekonomi.

“Jangka pendek bertanya sama ada sesebuah perniagaan mampu bertahan untuk membayar gaji bulan berikutnya. Jangka panjang pula bertanya sama ada Malaysia boleh terus bersaing dengan mengekalkan tenaga kerja murah,” katanya.

Menurutnya, kemampuan perniagaan untuk terus beroperasi merupakan perkara penting kerana kegagalan sesebuah syarikat akhirnya turut memberi kesan kepada pekerja.

“Kita tidak boleh mengabaikan soalan pertama kerana perniagaan yang akhirnya terpaksa tutup tidak menggaji sesiapa,” katanya.

Namun, pada masa sama, katanya, Malaysia juga perlu mengelakkan keadaan ekonomi yang terlalu bergantung kepada tenaga kerja murah sehingga pekerja berkemahiran memilih untuk mencari peluang di tempat lain.

“Tetapi kita juga tidak boleh mengabaikan soalan kedua kerana ekonomi yang bertahan terutamanya melalui gaji murah dan ditekan akhirnya kehilangan pekerja terbaiknya, seperti yang kita lihat,” katanya.

Howard berkata, isu gaji juga mempunyai dimensi lebih luas berkaitan kuasa tawar-menawar antara pekerja dengan majikan.

“Ini sebenarnya isu yang lebih mendalam mengenai kuasa. Dinamik kuasa menyebabkan pekerja menjadi tidak bersuara, sama ada dalam ruang persendirian mahupun awam,” katanya.

Beliau berkata keadaan itu menyebabkan sebahagian pekerja sukar menyuarakan secara terbuka bahawa pendapatan yang diterima tidak lagi mencukupi untuk menampung kehidupan mereka.

“Bukan kerana kebimbangan mereka kurang nyata, tetapi kerana mereka mempunyai kuasa tawar-menawar yang lebih rendah secara individu dan kolektif,” katanya.

“Pekerja mana yang mahu pergi berdepan dengan majikan dan berkata, ‘Gaji saya tidak mencukupi?’” katanya.

Justeru, perbahasan mengenai gaji minimum wajar bergerak daripada kerangka pekerja lawan majikan kepada persoalan bagaimana kerajaan boleh mewujudkan dasar yang meningkatkan kuasa beli pekerja, pada masa sama membantu perniagaan menyesuaikan diri dengan peningkatan kos buruh.

Pendekatan sedemikian juga memberi ruang kepada penyelesaian yang lebih menyeluruh, termasuk peningkatan produktiviti, penggunaan teknologi, latihan kemahiran serta sokongan bersasar kepada perusahaan yang paling terdedah kepada perubahan kos tenaga kerja.

Dalam konteks itu, matlamat akhirnya bukan sekadar menentukan angka gaji minimum yang lebih tinggi atau lebih rendah, tetapi memastikan peningkatan pendapatan pekerja dapat berjalan seiring dengan keupayaan perniagaan untuk berkembang dan mewujudkan pekerjaan yang lebih baik.

Pekerja perlukan gaji yang mampu memberikan kehidupan lebih bermaruah, manakala majikan pula memerlukan ruang untuk terus beroperasi. Dasar gaji yang mampan perlu mencari titik temu antara kedua-dua keperluan itu.