7 Sasterawan Negara bangkit soal keadilan dua darjat!

Prinsip kedaulatan undang-undang tidak boleh sekadar menjadi slogan, sebaliknya perlu diterjemahkan melalui pelaksanaan keadilan yang saksama kepada setiap individu tanpa mengira kedudukan dalam masyarakat.

Peringatan itu disuarakan menerusi satu kenyataan bersama tujuh Sasterawan Negara pada 12 November, yang menegaskan bahawa tiada sesiapa boleh menganggap dirinya terlalu berkuasa sehingga terlepas daripada pertanggungjawaban, manakala golongan yang lemah pula tidak seharusnya dinafikan hak untuk mendapatkan keadilan.

Kenyataan tersebut ditandatangani oleh A Samad Said, Baharuddin Zainal atau Baha Zain, Muhammad Haji Salleh, Anwar Ridhwan, Zurinah Hassan, Siti Zainon Ismail dan Rahman Shaari.

Mereka menegaskan bahawa undang-undang yang adil ialah undang-undang yang melindungi semua pihak, bukan hanya mereka yang mempunyai kedudukan dan pengaruh.

“Tiada sesiapa yang boleh menganggap dirinya terlalu berkuasa untuk dipertanggungjawabkan, dan tiada sesiapa yang terlalu lemah sehingga dinafikan hak untuk mendapatkan keadilan,” menurut kenyataan itu.

Peringatan berkenaan hadir ketika keputusan membenarkan Najib menjalani baki hukuman penjara bagi kes SRC International menerusi tahanan rumah mencetuskan perbahasan mengenai kesamarataan di sisi undang-undang.

Najib mula menjalani tahanan rumah di kediamannya di Jalan Langgak Duta pada 10 November selepas Mahkamah Tinggi membenarkan pelaksanaan baki hukuman tersebut sehingga 23 Ogos 2028.

Namun, kenyataan tujuh Sasterawan Negara itu tidak menyebut nama Najib atau merujuk secara khusus kepada mana-mana kes.

Dalam kenyataan sama, tujuh tokoh berkenaan turut mengingatkan bahawa prinsip keadilan tidak seharusnya dipengaruhi oleh kemampuan seseorang untuk mendapatkan akses kepada sistem perundangan atau kedudukan yang dimilikinya.

“Undang-undang yang adil ialah undang-undang yang melindungi semua, bukan hanya mereka yang berkuasa; yang mendengar suara semua termasuk rakyat dan orang kecil, bukan hanya mereka yang berpengaruh; dan yang memberikan keadilan kepada semua, bukan hanya mereka yang mempunyai kemampuan untuk mendapatkannya.”

Mereka turut menekankan bahawa prinsip Kedaulatan Undang-undang yang termaktub dalam Rukun Negara perlu dipertahankan sebagai asas kehidupan bernegara.

Menurut mereka, keadilan tidak boleh dilaksanakan secara terpilih kerana setiap individu berhak mendapat perlindungan undang-undang yang sama, tanpa mengira latar belakang, kedudukan atau pengaruh.

Penegasan itu juga membawa mesej bahawa keyakinan masyarakat terhadap institusi undang-undang bergantung kepada sejauh mana prinsip keadilan dilaksanakan secara konsisten, bukan sekadar berdasarkan peruntukan yang tertulis.

Dalam pada itu, tujuh Sasterawan Negara berkenaan mengingatkan bahawa bahasa dan kesusasteraan mempunyai tanggungjawab lebih besar daripada sekadar menghasilkan karya atau memelihara keindahan bahasa.

Sebaliknya, dunia kesusasteraan turut mempunyai peranan untuk menyuarakan kebenaran, keadilan dan nilai kemanusiaan, terutama ketika prinsip tersebut berdepan cabaran dalam masyarakat.

Pendirian itu sekali gus memperlihatkan bahawa golongan sasterawan tidak harus memisahkan tanggungjawab intelektual daripada persoalan besar yang melibatkan kehidupan rakyat dan masa depan negara.

Ketika masyarakat terus membahaskan soal layanan berbeza dalam sistem keadilan, peringatan tujuh tokoh sastera itu mengembalikan perhatian kepada satu prinsip asas: undang-undang mesti memberikan perlindungan dan keadilan kepada semua, bukan bergantung kepada siapa seseorang itu.