PH Melaka bergerak solo: Strategi autonomi atau pertaruhan politik?

Oleh DR AZRIE AZEH

Pendirian Pakatan Harapan (PH) Melaka untuk bergerak solo dalam Pilihan Raya Negeri (PRN) akan datang mencerminkan hasrat gabungan itu menguji kekuatan sokongan sendiri, memperkukuh autonomi politik dan menilai peluang kemenangan tanpa bergantung pada kerjasama pilihan raya dengan parti luar, meskipun keputusan muktamad masih tertakluk pada kepimpinan pusat.

Keputusan PRN Melaka 2021 yang menyaksikan Barisan Nasional (BN) memenangi 21 daripada 28 kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN), PH lima kerusi dan Perikatan Nasional (PN) dua kerusi menunjukkan cabaran besar yang perlu dihadapi PH untuk meningkatkan penguasaan kerusi dalam persaingan akan datang.

Dari perspektif politik elektoral, strategi bergerak solo memberikan PH ruang membina identiti politik yang lebih jelas.

Namun, keberkesanannya bergantung pada kekuatan jentera, penerimaan calon, keupayaan memobilisasi pengundi dan sejauh mana gabungan itu mampu menawarkan alternatif yang meyakinkan kepada rakyat.

Persaingan berbilang penjuru antara PH, BN dan PN berpotensi menyebabkan pecahan undi yang mengubah keputusan di kawasan tertentu.

Walaupun begitu, kesannya tidak boleh ditentukan secara automatik kerana penyokong setiap parti tidak semestinya mempunyai kecenderungan mengundi yang sama sekiranya kerjasama politik diwujudkan.

Oleh itu, PH perlu menilai peluang kemenangan berdasarkan prestasi setiap kawasan DUN, termasuk margin kemenangan terdahulu, perubahan bahagian undi, kekuatan calon dan kecenderungan pengundi, berbanding membuat keputusan berdasarkan andaian umum bahawa bergerak solo semestinya menguntungkan atau merugikan gabungan tersebut.

Menguji kesepakatan

Pada peringkat dalaman, strategi ini turut menguji kesepakatan DAP, PKR dan AMANAH dalam menentukan pembahagian kerusi yang mengambil kira peluang kemenangan, kekuatan organisasi dan penerimaan masyarakat setempat, bukannya semata-mata memenuhi tuntutan politik setiap komponen.

Sebarang cadangan pembahagian 28 kerusi DUN antara ketiga-tiga parti itu perlu berasaskan rundingan dan penilaian strategik yang teliti kerana kegagalan mencapai persefahaman boleh melemahkan jentera kempen, menimbulkan ketidakpuasan hati serta menjejaskan peluang PH untuk meningkatkan jumlah kerusi.

Dalam menghadapi pengundi, PH juga perlu memberikan tumpuan kepada isu yang dekat dengan kehidupan rakyat.

Ini termasuk kos sara hidup, peluang pekerjaan, perumahan, pengangkutan dan pembangunan ekonomi, kerana keputusan pilihan raya bukan hanya ditentukan oleh hubungan antara parti, tetapi turut dipengaruhi penilaian terhadap prestasi dan tawaran dasar mereka.

Strategi bergerak solo hanya berpotensi mengukuhkan kedudukan PH sekiranya identiti politik yang lebih jelas disertai dasar yang praktikal, calon yang diyakini dan mesej kempen yang konsisten, bukannya sekadar dijadikan pendirian politik tanpa perancangan untuk meningkatkan sokongan pengundi.

Bagi BN dan PN, keputusan PH bertanding secara berasingan daripada BN boleh mewujudkan peluang di kawasan tertentu sekiranya berlaku pecahan undi pesaing.

Namun, kedua-dua gabungan itu tetap perlu mempertahankan sokongan masing-masing kerana persaingan berbilang penjuru tidak menjamin kemenangan mana-mana pihak.

Perubahan sentimen

Pengalaman PRN Melaka 2021 juga tidak boleh dijadikan ukuran mutlak bagi pilihan raya akan datang kerana perubahan sentimen politik, prestasi kerajaan, kekuatan calon dan kadar keluar mengundi berpotensi mengubah corak sokongan serta keputusan di setiap kawasan.

Sehubungan itu, PH perlu menetapkan indikator yang jelas untuk menilai keberkesanan strategi, termasuk jumlah kerusi dimenangi, perubahan bahagian undi dan prestasi di kawasan marginal, supaya keputusan politik dapat dinilai berdasarkan pencapaian sebenar dan bukannya persepsi semata-mata.

Bagaimanapun, pendirian PH Melaka untuk bergerak solo tidak harus disamakan dengan keputusan rasmi seluruh gabungan kerana kepimpinan pusat masih mempunyai peranan dalam menentukan hala tuju kerjasama dan strategi pilihan raya, termasuk mempertimbangkan implikasi setiap pilihan terhadap peluang kemenangan.

Secara keseluruhannya, strategi bergerak solo menawarkan peluang kepada PH untuk memperkukuh autonomi dan identiti politik, tetapi pada masa yang sama meningkatkan cabaran dari segi pembahagian kerusi, mobilisasi pengundi dan persaingan dengan BN serta PN, sekali gus menjadikan perancangan berdasarkan realiti setiap kawasan sebagai faktor penentu.

Akhirnya, persoalan utama bukan sekadar sama ada PH Melaka mampu bergerak solo, tetapi sama ada strategi tersebut mampu menukarkan autonomi politik kepada peningkatan sokongan dan kemenangan kerusi.

Kejayaan dalam sistem pilihan raya majoriti mudah bergantung pada keupayaan memperoleh undi terbanyak di setiap kawasan DUN.